AI biedt eindeloos veel mogelijkheden om samen te maken. Toch kiezen wij er thuis voor om geen foto's van onze kinderen te gebruiken in AI-tools. Niet uit angst, maar vanuit zorg en verantwoordelijkheid.
En dit is onze keuze, geen oordeel over anderen. Iedere ouder maakt zijn eigen afweging. Wat wij belangrijk vinden is dat die keuze bewust wordt gemaakt, niet zomaar omdat er een nieuwe tool is die uitgeprobeerd moet worden.
Wat gebeurt er als je een foto in AI stopt?
Een foto is meer dan een plaatje. Een foto bevat biometrische gegevens, zoals gezichtskenmerken. Je weet vaak niet precies wat een AI-tool met die data doet. Sommige tools gebruiken uploads om hun modellen te trainen. Wat eenmaal online is geweest, krijg je niet meer terug. En bijna alle tools zijn in Amerikaanse of Chinese handen, die mogen alle gegevens altijd opvragen van Europeanen zonder reden.
Volwassenen kunnen zelf ja of nee zeggen. Bij kinderen ligt dat anders. Een kind kan niet inschatten wat AI is, waar data blijft of wat later de gevolgen kunnen zijn. Dat betekent dat wij als ouders tijdelijk die keuze maken.
Privacy leer je door het voor te doen
Kinderen leren niet alleen van wat je zegt, maar van wat je laat zien. Door hier bewust mee om te gaan, geef je een belangrijke boodschap mee: mijn gezicht is van mij. Niet alles hoeft gedeeld te worden. Ik mag nadenken voordat ik iets online zet.
Maar we gebruiken AI toch samen?
Ja. En dat maakt juist het verschil. We gebruiken AI om dingen te maken, ideeën te bedenken en creativiteit te versterken. Maar zonder echte kinderfoto's. Want al die dingen kunnen ook met fantasiefiguren, tekeningen, AI-plaatjes zonder echte gezichten of foto's van handen en spullen zonder herkenbare personen.
Je hoeft het niet ingewikkeld te maken. "AI is heel slim, maar weet niet altijd wat handig is om te bewaren. Daarom uploaden we onze echte gezichten er niet in." Dat is genoeg voor nu. En het legt een basis voor later.